Het is correct dat ik door het lijstvormingscomité van de provincie Antwerpen gevraagd ben om de lijst voor de Vlaamse verkiezingen te steunen en te versterken. Ik heb daar goed over nagedacht en heb, na vele contacten met mensen uit de basis van CD&V, besloten om op die vraag in te gaan.
Na mijn beslissing om niet in de nieuwe regering te stappen, heb ik gezegd dat ik op het federale niveau wens te blijven als Kamerlid. Daarom zal ik de Antwerpse lijst ook steunen vanaf de laatste plaats bij de opvolgers.
Inge Vervotte
Ontzetting, ongeloof, verslagenheid … Deze gevoelens hebben we allemaal ervaren op vrijdag 23 januari, na de verschrikkelijke gebeurtenis in kinderdagverblijf Fabeltjesland in Dendermonde. Een daad die ons diep raakt, want het gaat hier over kinderen. Zij zijn een teken van hoop en geloof in de toekomst. Als daar aan geraakt wordt, is dat een mokerslag voor de samenleving. Niemand kan begrijpen wat iemand bezielt om zo toe te slaan, en dat maakt het nog moeilijker om te aanvaarden.
Als voormalig Vlaams minister van Welzijn besef ik ten volle het belang van goede kinderopvang. Voor vele ouders is het een onmisbare schakel in de combinatie tussen arbeid en gezin. Ook heb ik veel respect voor de vele duizenden onthaalouders en kinderverzorgsters die zich iedere dag opnieuw inzetten om al die kinderen, onze grootste rijkdom, de best mogelijke verzorging te geven. Zij geven het beste van zichzelf om kinderen te versterken en kansen te geven op een goede toekomst. Mijn diepste gevoelens van medeleven gaan uit naar de familie en kennissen van de slachtoffers. In volle vertrouwen lieten zij het meest dierbare in hun leven achter in de zorgende handen van andere mensen. Zonder vragen lieten zij hun partner en moeder vertrekken naar haar werk, dat ze met hart en ziel uitoefende.
Het is de vraag of we ons echt kunnen verdedigen tegen dergelijke misdaden. We moeten alles in het werk stellen om zoiets in de toekomst te vermijden, maar we kunnen onze kinderen niet verschansen in een versterkte burcht. Wat gebeurd is, mogen we nooit vergeten. Dat is een taak voor ons allemaal. Maar we mogen ons niet laten leiden door de angst en het wantrouwen dat we vandaag voelen.
