Gedachten uit Cambridge (30/03/2009)
In Cambridge verricht ik studiewerk aan de Judge Business School. Deze bevindt zich in het vroegere ziekenhuis dat omgevormd werd tot een functionele en mooie school. Dit kan geen toeval meer zijn, want in de ziekenhuiswereld ga ik mij hier in Cambridge verdiepen. En wat is er romantischer dan dit te doen in een business school die zich bevindt in een omgevormd en hervormd ziekenhuis?
Na de ontvangst en de praktische zaken, beland ik op mijn bureau. Ik meld mij aan op mijn computer en controleer mijn persoonlijk e-mailadres in Cambridge. Het lijkt alsof ik daar al een tijdje meedraai: een heleboel mails met afspraken, ontmoetingen, praktische zaken, gebeurtenissen en informatie. Dat geeft me een warm gevoel. Mensen die gewoon kennis, informatie en inspiratie willen delen, dat vind ik prachtig. Als minister heb ik het maar al te vaak meegemaakt hoe kennis en informatie een van de machtigste wapens zijn als onderdeel van strategische en tactische oorlogsvoering in de strijd om macht en invloed. Bepaalde informatie wordt gemonopoliseerd door enkelen, die graag van hun positie gebruik maken om op deze wijze hun macht te versterken of te bestendigen.Wat een bevrijding om omringd te zijn door mensen die kennis willen delen in de hoop dat er een verrijking plaatsvindt voor alle betrokkenen en als het even kan voor iedereen of het algemeen belang i.p.v. afscherming van informatie uit eigenbelang en soms zelf om de andere (bewust) schade te berokkenen.
Ondanks mij voornemen om mezelf niet te overladen met boeken (weegt altijd zwaar op verplaatsing), kan ik het toch niet laten om twee parels van boeken mee te nemen in de Cambridge Press Bookshop: The globalization of managerial innovation in health care en Integrative economic ethics. Op mijn terugweg houd ik ze dicht tegen mijn hart. Wat ben ik een gelukkige en dankbare mens dat ik dit mag meemaken.
Naast de vele interessante rapporten en artikels, mocht ik ook gedreven mensen ontmoeten. Ieder in zijn vakgebied, maar vooral open, leergierig en inspirerend. Niet voor niets hangen er overal in de stad vlaggen met de ondertitel: 800 years of inspiration. Zeer sprekend, inspiratie doet denken aan toekomst, aan nieuwe en vernieuwende zaken. Maar vaak hebben die hun wortels in de geschiedenis, als stevig fundament. Beide zijn nodig volgens mij, en dat maakt mijn ervaring hier ook zo boeiend.
Wanneer je zoals ik een perfectionist bent, dan wil je het beste van alle werelden (praktijk / theorie) verzoenen, maar dat is niet altijd mogelijk. Ik ben in alle geval blij, hier vanaf mijn stoel in de bibliotheek, dat zovele mensen van overal ter wereld al deze zaken bestudeerd en onderzocht hebben. Daarmee hebben ze weer nieuwe wegen van inspiratie en onderzoek geopend. Verschillende mensen, vanuit verschillende pistes en overal ter wereld kunnen deze informatie gebruiken om nieuwe wegen in te slaan, om zich te verantwoorden en te verdedigen.
Je kunt je keuzes altijd verantwoorden, maar je hebt geen enkele garantie dat je de beste keuzes gemaakt hebt. Binnen de beschikbare informatie (breed te interpreteren) heb je de beste keuze gemaakt, niets meer of minder dan dat. En als het dan gaat over ‘het leven van mensen’, ‘het overleven van mensen’, verzeker ik je, is dat geen geruststelling.
Ik mocht ook deelnemen aan een seminarie (in opdracht van de Britse regering) waarin men onderzoekt hoe en of investeringen in onderzoek en ontwikkeling bijdragen tot of effecten hebben op de volksgezondheid. Allemaal heel statistisch, maar wel interessant omdat het aantoont dat beleidsmakers zich graag laten adviseren door wetenschappelijk onderzoek om keuzes die gemaakt moeten worden ook te kunnen verantwoorden en verdedigen tegenover de belastingbetaler.
Ik kan me inbeelden dat dit rapport (einde van de maand wordt het verwacht) wel nuttig en zelfs noodzakelijk zal blijken, want in tijden waarin de overheidsbudgetten onder druk staan door de financiële en economische crisis zijn zulke langetermijninvesteringen en duurzame investeringen (zoals onderzoek en ontwikkeling of ontwikkelingssamenwerking) vaak de eerste die sneuvelen. En dat is juiste het moeilijke met zulke domeinen en thema’s: daar zijn doorgedreven, langdurige inspanningen noodzakelijk om belangrijke effecten en resultaten te kunnen hebben, die vaak ook maar zichtbaar worden op langere termijn. Maar dat is toch de basis van vooruitgang.
Uiteraard is een beslissingsproces over maatschappelijk keuzes veel complexer dan economische of statistische modellen die aantonen wat het nut is, maar het is toch interessant om over zoveel mogelijk elementen te beschikken wanneer je keuzes maakt. Daarom heb ik een fijn gevoel over deze dag, want ik heb mensen gezien die met heel veel gedrevenheid op zoek zijn naar formules, modellen, definities om hun steentje te kunnen bijdragen aan een gefundeerd debat over welke keuzes kunnen en/of moeten gemaakt worden voor een betere samenleving. En ja, ongeacht het resultaat, dat op zich, dat alleen al, maakt mij blij.
